عمرم همه را تباه کردم چه کنم

پرونده خود سیاه کردم چه کنم

تو ع�?و کنی از کرمت اما من

از این که تو را گناه کردم چه کنم

***

با من همه جا ر�?یق راهی یارب

از درد نگ�?ته ام گواهی یارب

من عبد ذلیل و تو خداوند جلیل

از من آهی  زتو نگاهی یارب

***

بگذشته گناهم از شماره یارب

جز ع�? تو نیست راه چاره یارب

من عبد �?راری تو ام یا الله

در باز کن آمدم دوباره یارب

***

در کوی تو رنج ره نیاید به حساب

جرم من رو سیه نیاید به حساب

سوگند به ع�?وت که گناه ثقلین

پیش کرمت گنه نیاید به حساب

***

عمری به گناه پا �?شردم یا رب

بار دل خود به دوش بردم یارب

تو ناز مرا کشیدی و من غا�?ل

سیلی زهوای ن�?س خوردم یا رب

***

                                             

حاج غلامرضا سازگار(میثم)

بر ع�?و بی حسابت این نکته ام گواه است

گ�?تی که یأس از من بالاترین گناه است

من غرق در گناهم مسکین و رو سیاهم

تنها توئی پناهم  لا تَقنَط�?وا گواه است

هرگز نمی پسندی در بر رویم ببندی

آخر کجا گریزد عبدی که بی پناه است

در دیده اشک س�?رخم بر چهره رنگ زردم

مویم شده س�?ید و پرونده ام سیاه است

باز آمدیم به سویت برگشته ام به کویت

این بنده �?راری محتاج یک نگاه است

دست از ثواب خالی پرونده از گنه پر

پایم بود لب گور کارم �?غان و آه است

من عهد خود شکستم من راه خویش بستم

ورنه به جانب تو  هر سو هزار راه است

یک یا الهی الع�?و جبران جرم یک عمر

یک شام قدر با تو  به از هزار ماه است

یک جمله با تو گ�?تن ذکر هزار سال است

یک لحظه بی تو بودن یک عمر اشتباه است

(میثم) به خود نگاهی جبران این سیاهی

یا اشگ شامگاهی  یا ورد صبحگاه است

                                                                             

حاج غلامرضا سازگار

من آمدم دراین جا کز تو جدا نگردم

از غیر بگسلم دل گرد خطا نگردم

گسترده در مسیرم صد دام و دانه شیطان

دستم بگیر یارب تا مبتلا نگردم

کردی تو در تن من احرام پادشاهی

یا رب عناینتی کن کز تو گدا نگردم

خواندی مرا بسویت بهر طوا�? کویت

شاید زآبرویت گرد ریا نگردم

من بیشم و کمم کن صا�?ی چو زمزمم کن

حیوانم آدمم کن تا بینوا نگردم

سعی ص�?ا و مروه دارد عجب ص�?ایی

سعی ام بده که گرد آز و هوا نگردم

بیگانه کن ز خویشم �?ارغ ز نوش و نیشم

راهی بنه به پیشم تا بی خدا نگردم

از بحر رحمت خود یک جرعه ای بنوشان

تا تشنه در هوای  روز جرا نگردم

ژولیده ام که گویم ای قادر توانا

تا بی بده که دیگر گرد خطا نگردم

                                                         

ژولیده نیشابوری

ای خدا من لایق لط�? و عطایت نیستم

آگهم من بنده خوبی برایت نیستم

هر سحر از �?عل روز خود خجالت می کشم

خوب می دانی که منظور رضایت نیستم

در مسیر ن�?س خود عمریست درجا می زنم

ظلمت محضم گمان اهل هدایت نیستم

دوری از غ�?لت مرا سرگرم دنیا کرده است

من دگر دلداده دین و ولایت نیستم

واجبات خویش را کردم شهید مستحب

جز گناه و دردسر چیزی برایت نیستم

چشم بر دست تو دارم ورنه �?عالم گواست

شامل ع�?وت نبودم  آشنایت نیستم

حرمت مهمانی ات را قول و �?عل من شکست

ای خدا من زینت مهمان سرایت نیستم

گرچه بیمار گناهم  با علی در می زنم

بی علی هرگز خریدار لقایت نیستم

کاروان ر�?ت و غبارش هم نصیب ما نشد

عاقبت راضی زدستم حضرت زهرا نشد

                                                

احسان محسنی �?رد

آنکه از �?رط گنه ناله کند زار کجاست؟

آنکه زاغیار برد شکوه بر یار کجاست

باز ماه رمضان آمد و بر بام �?لک

می زند بانگ منادی که گنه کار کجاست

س�?ره رنگین و خدا چشم به راه من و توست

��اکه معلوم شود  طالب دیدار کجاست

بار عام است خدا را به ضیا�?ت بشتاب

تا نگوئی که در رحمت دادار کجاست

مرغ شب نیمه شب دیده به ره می گوید

سوز دل ساز بود دیده بیدار کجاست

ماه رحمت بود ای ابر خطاپوش ببار

تا نگویند که آن وعده ایثار کجاست

حق به کان کرمش طر�?ه متاعی دارد

در و دیوار زند داد خریدار کجاست

آن خدائی که رحیم است و کریم است و غ�?ور

گوید ای سوته دلان عاشق دلدار کجاست

من ژولیده به آوای جلی می گویم

آنکه با توبه ستاند سپر نار کجاست

                                             

ژولیده نیشابوری

ای بنده بیا ساکن میخانه ما باش

ما شمع تو گردیم وتو پروانه ما باش

تا چند خوری باده ز پیمانه اغیار

پیمان بشکن طالب پیمانه ما باش

از عشق مجازی نشود کام تو حاصل

از عشق بتان بگذر و دیوانه ما باش

بیگانه شو از دیده که نادیده ببینی

بیزار تو از دیده بیگانه ما باش

باز است در رحمت ما رحم به خود کن

در دام نی�?تاده بیا دانه ما باش

این کهنه خرابات چرا می کنی آباد؟

بگذر تو ز آبادی و ویرانه ما باش

یک عمر شدی خانه به دوش هوس و آز

یک ماه بیا معتک�? خانه ما باش

هر در که زدی دست رد آمد به جوابت

پس منتظر پاسخ جانانه ما باش

ژولیده مشو ریزه خور س�?ره اغیار

مهمان منی بر سر پیمانه ما باش

                            

ژولیده نیشابوری

وقتی اسیر س�?ره ا�?طار  می شوم

غا�?ل زطعم جلوه دلدار می شو��

بعد از اذان مغرب و یک روز روزه دار

پر تا گلو شبیه یک انبار میشوم

چون کوهی از جهالت و ناشکری و ریا

بر شانه های ماه خدا بار می شوم

روزه سپر به آتش قهر خدا و من

از قهر روزه مشتری نار می شوم

آخر چه روزه است به جای سبک شدن

ن�?سم جلو گر�?ته و پروار می شوم

آخر چه روزه است که جای خضوع از آن

جرات گر�?ته به دیگران هار می شوم

آخر چه روزه است تهی از صداقتم

ظاهر �?ریب و گشته و مکار می شوم

روز آبروی روزه بریزد ز کرده ام

شب سر شکسته مح�?ل ابرار می شوم

وقتی که شهرت است �?قط نیت دلم

ذلت پذیر گشته خود آزار می شوم

در خواب غ�?لت آه اگر زندگی گذشت

پیک اجل صدا زده بیدار می شوم

گاهی که شور سینه زنی جان ببخشدم

از نو اسیر خدعه اغیار می شوم

با این همه قصور به امید �?اطمه‌م

مهدی اگر بخواهد از انصار می شوم

آری مسیح �?اطمه گر یاریم کند

گر چه بدم غلام علمدار میشوم

                                                                    
شاعر؟؟؟
                                                             
با تشکر از وبلاگ مهدی �?اطمه

اهل نجوا ز چه از دور زمان بی خبرید

از غم و غربت ماه رمضان بی خبرید

روزه داران که در امساک دهان می کوشید

سبب از چیست ز امساک زبان بی خبرید

روزه را �?لس�?ه و حکمت روحی باشد

قانع از روزه به جسمید و ز جان بی خبرید

تا کی از اشک شبانگاه یتیمان غا�?ل

تا کی از درد و غم بیوه زنان بی خبرید

گاه ا�?طار که سر س�?ره رنگارنگید

آری از س�?ره محتاج به نان بی خبرید

سحر از ماه شب عشق نشانی هرگز

وقت ا�?طار هم از صاحب آن بی خبرید

ای کسانیکه در آئینه خود پیر شدید

تا که از سوز دل نسل جوان بی خبرید

تا کی از یاد شهیدان خدا رو گردان

گوئی از همت ایثارگران بی خبرید

قامت شیعه دو تا گشت نیامد دلبر

تا کی از سختی این بار گران بی خبرید

روزی آید که به میزان الهی آئیم

روز پاسخ به خدائی که از آن بی خبرید

                                                           

شاعر؟؟؟

                                                      

با تشکر از وبلاگ مهدی �?اطمه

پایم که وصله می زنم این راه پاره را

من چند بار تجربه کردم دوباره را

هر که پیاده بود از اینجا عبور کرد

چشمم ندید گرد عزیز سواره را

عیب از لباسهای منا جات ما نبود

باید عوض کنیم تن�? بی قواره را

از عقل ، این ضریح ندیدم کرامتی

بی خود مرید بوده ام این هیچکاره را

عقلم به هیچ جای دگر قد نمی دهد

امشب بریده ام ن�?س�? استخاره را

                                               

رضا جع�?ری

من از خجالت گرم گناه لبریزم

من از تغا�?ل�? ع�?و اله لبریزم

بجز شکست ندارد نتیجه کردارم

تلاش�? جاهلم از اشتباه لبریزم

بجز ندامت از این سینه برنمی خیزد

غبار آینه هستم از آه لبریزم

کسی که همس�?رم شد به درد�?سر ا�?تاد

مسیر غ�?لتم از کوره راه لبریزم

نگاه�? منتظرم از امید سرشارم

امید�?سرشارم از نگاه لبریزم

نوشته اند مرا سرنوشت�? یوس�? شهر

ز�? نابرادری و گرگ و چاه لبریزم

                              

رضا جع�?ری

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.