چه عباس آنكه در حشمت امير راستين آمد

چه عباس آنكه از همّت پناه مسلمين آمد

چه عباس آنكه از اصل و نسب از دوره هاشم

چو جان مرتضى و ح�?سن خيرالمرسلين آمد

چه عباس آن هژ بر غالب و آن شبل شير حق

كه او را پرورش در دامن ام البنين آمد

چه عباس آنكه در صورت ب�?وَد ماه بنى هاشم

ز بس انوار يزدانش هويدا از جبين آمد

چه عباس آنكه در قامت مثال دوحه طوبى

و يا در گلشن توحيد سرو راستين آمد

چه عباس آنكه در صدق و و�?ا و غيرت و همت

ميان اص�?يا ممتاز از راه يقين آمد

                                                                                                          شاعر؟؟؟

باز از میخانه ، دل بویی شنید

گوشش از مستان هیاهویی شنید

دوستان را ر�?ت ذکر از دوستان

پیل را یاد آمد از هندوستان

ای صبا ای عندلیب کوی عشق

ای تو طوطی ّ حقیقت گوی عشق

ای همای سدره و طوبی نشین

ای بساط قرب را ، روح الامین

ای به �?رق عار�?ان کرده گذار

ای به چشم پاک بینان رهسپار

رو به سوی کوی اصحاب کریم

باش طای�? اندر آم والا حریم

درگشودندت گر اخوان از ص�?ا

راه اگر جستی در آن دارالصـّ�?ا

شو در آن دارالصـّـ�?ا، رطب اللـّسان

همطریقان را سلام از ما رسان

خاصه آن بزم محبان را، حبیب

گلشن اهل ص�?ا را ، عندلیب

اص�?هان را، عندلیب گلشن اوست

در اخوّت گشته مخصوص من اوست

گوی ای جنت به جستجویتان

تشنه لب کوثر به خاک کویتان

دستی این دست ز کار ا�?تاده را

همـّـتی این یار بار ا�?تاده را

تا که بر منزل رساند بار را

پر کند گنجینه الاسرار را

شوری اندر زمره ی ناس آورد

در میان ، ذکری ز عباس آورد

نیست صاحب همتی در نشأتین

همقدم عباس را ، بعد از حسین

در هـــــواداری آن شـــــــاه الســــــت

جمله را یک دست بود او را دو دست

                                                                                                 عمان ساماني

ای سکنپه،بردی از جانم قرار وتاب را

غپر اشک اپن دم کجا دارم سراغ آب را

من ندارم اب جز اشک دوعپن

اندراپن دشت ای گل باغ حسپن

ای مپر دارمن ونور دو چشمان

ای قوت بازوی من وبهترم ازجان

بردارپکی مشک وروان شوسوی مپدان

برگو حسپن گ�?ت چنپن بادل گرپان:

«گردپد زمن منع ،�?راتی که چودرپا ست

آخرنه همپن آب زمهرپه ی زهر است؟

                                                                                                         شاعر؟؟؟

�?رزند علی حیدر کرار ابو ال�?ضل

و ز حلم و ادب سرور اخیار ابو ال�?ضل

ای ماه بنی هاشم و مصداق �?توت

گشتی پدر �?ضل به ادوار ابو ال�?ضل

از همت و ایمان و �?دا کاری و اخلاص

داری تو نشان همه احرار ابو ال�?ضل

از بهر برادر چو علی بهر پیمبر

ای حامی حق در همه ر�?تار ابو ال�?ضل

در دست بلا خیز تو هر خصم هر آسان

و زهیبت تو لرزه براشرار ابو ال�?ضل

پشت سپر حق و عدالت ز تو شد گرم

از بهر حسین یاور و غمخوار ابو ال�?ضل

ای دشمن بیداد و طر �?دار عدالت

ای همچو علی در همه کردار ابو ال�?ضل

تو باب حسینی به همه باب حوائج

بنما نظری سوی من زار ابو ال�?ضل

                                                                                                         شاعر؟؟؟

خیل ملک ملتجی به نام ابو ال�?ضل

جن و بشر سر به سر غلام ابو ال�?ضل

هر که بود در دلش �?روغ ولایت

میشود آگاه از مقام ابو ال�?ضل

بوسه به خاک درش زنند به اخلاص

پادشاهان بهر احترام ابو ال�?ضل

بر سر بام جهان همیشه نوازد

کوی شهامت �?لک به نام ابو ال�?ضل

اهل و�?ا نیست هر کسی که نیاموخت

درس و�?اداری از مرام ابو ال�?ضل

ساقی دوران به دشت کرببلا ریخت

باده رنج و الم بجام ابو ال�?ضل

جور مخال�? ببین که بر لب دریا

خشک شد از قحط آب کام ابو ال�?ضل

گشت قیامت بپا چو خیمه بدیدند

در پی آب روان قیام ابو ال�?ضل

چشم �?لک خیره شد چو دید به میدان

چهره ی همچون مه تمام ابو ال�?ضل 

                                                                                                          شاعر؟؟؟

ای خداوند ادب، بنده ی عشق

کشته مهر و و�?ا، زنده عشق

ادب و عشق و و�?ا، مرهونت

همت و جود و سخا، مدیونت

شر�? و غیرت و مهر و احساس

جاودانی زتو باشد- عباس (ع)

پیش سرو قدت، از خجلت خویش

سرو ا�?راخته قد- سر در پیش

نخل جودی تو و- احسان، ثمرت

صد چو حاتم- چو گدایان به درت

پسر شیر دل شیر خدای

شاه بیت غزل عشق و و�?ای

سرمه ی چشم ملک، خاک رهت

مشتری، مهر- به چهر چو مهت

بسکه ماه رخ تو دل می برد

دل زدیوانه و عاقل می برد

عاشقان ریزه خور خوان تواند

جمله ط�?لان دبستان تواند

عقل- مبهوت و�?اداری تست

عشق، حیران �?داکاری تست

مشعل عشق، تو ا�?روخته ای

شمع را سوختن آموخته ای

جز تو ای باخته سر در ره عشق

کیست؟ استاد به دانشگه عشق

گر چه خود مایه �?خر بشرست

علی از چون تو پسر م�?تخر ست

�?اطمه، کش ز خدا باد سلام

در ص�? حشر چو بگذارد گام

همرهش- دست تو را می آرد

تا که بار گنهان بردارد

ای دل خلق خدا پا بستت

بوسه زن، دست خدا بر دستت

ما همه دست به دامان توایم

میزبان غم و مهمان توایم

                                                                       حاج علی انسانی

جانم ب�?دای تو، ای ماه بنی هاشم

قربان و�?ای تو، ای ماه بنی هاشم

ای عبد مطیع حق، حق داده تو را رونق

این است جزای تو، ای ماه بنی هاشم

تو ساقی عطشانی، سقّای یتیمانی

رحمت بص�?ای تو، ای ماه بنی هاشم

تو اصل مناجاتی، تو قبلۀ حاجاتی

چشمم به عطای تو، ای ماه بنی هاشم

ای نور هدی عبّاس، شمع شهدا عبّاس

سوزم بعزای تو، ای ماه بنی هاشم

هرگزنشود نومید، هر کس بتو روی آرد

نازم بسخای تو، ای ماه بنی هاشم

ای آب بقا عبّاس، خورشید لقا عبّاس

مشتاق لقای تو، ای ماه بنی هاشم

چون نیست مرا تو�?یق، تا دست تو را بوسم

بوسم ک�? پای تو، ای ماه بنی هاشم

در موق�? رستاخیز زهرا به تو می نازد

این �?خر برای تو، ای ماه بنی هاشم

                                                                                                     شهربانو نوحی

 

 

ای اهل حرم دست علمدار جدا شد

این دسته گلی بود که تقدیم خدا شد

مظلوم ابوال�?ضل

ا�?سوس که سقّا به حرم آب ندارد

ا�?سوس که اصغر ز عطش تاب ندارد

مظلوم ابوال�?ضل

سوزد جگر دسته گل باغ مدینه

این زمزمه آید ز لب خشک سکینه

مظلوم ابوال�?ضل

گرید ز عطش طوطی بستان رسالت

از دیده عباس چکد اشک خجالت

مظلوم ابوال�?ضل

بر دین سقّا ز جنان �?اطمه آید

این ناله زهرا ست که از علقمه آید

مظلوم ابوال�?ضل

ای اهل حرم چشم خود از آب بپوشید

دیگر عوض آب روان اشک بنوشید

مظلوم ابوال�?ضل

 

 

                                                                       غلام رضا سازگار

 

 

برزمین ا�?تاد لاله ویاسم

شد جدا از تن دست عبّاسم

یا ابوال�?ضل

ر�?تی و بی تو شد نصیب من

گریه زینب خنده دشمن

یا ابوال�?ضل

جام خالی در دست ط�?لان است

چشم من بر تو سوی میدان است

یا ابوال�?ضل

تا به خون خ�?تی در دل صحرا

زائرت گردید مادرم زهرا

یا ابوال�?ضل

تا لب از خون دیده تر کردی

داغ اکبر را تازه تر کردی

یا ابوال�?ضل

با کدامین دل ای علمدارم

بی تو رو سوی خیمه ها آرم

یا ابوال�?ضل

با کدامین دست ای سراپا خون

آورم تیر از دیده است بیرون

یا ابوال�?ضل

 

                                                                                ناشناس

 

چرا ای غرقه خون از خاک صحرا بر نمی خیزی

حسین آمد ببالینت تو از جا بر نمی خیزی

نماز ظهر را با هم ادا کردیم در مقتل

ب�?ود وقت نماز عصر آیا برنمی خیزی

خیام کودکان خالی از آب است و پر از ا�?غان

چرا سقای من از پیش دریا بر نمی خیزی

عدو از چار سو آهنگ یغمای حرم دارد

چرا آخر برای د�?ع اعدا برنمی خیزی

منم تنها و تن های عزیزانم بخون غلطان

چرا بر یاری �?رزند زهرا بر نمی خیزی

شکست از مرگ تو پشتم برادر داغ تو کشتم

که می دانم دگر از خاک صحرا بر نمی خیزی

بدستم تکیه کن برخیز با من در بر زهرا

چو می بینم ز بی دستی است کز جا بر نمی خیزی

 

 

 

 

                                                                           سید رضا موّید

 

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.