از نيستم لايق كن�� مدح و ثنايت يا ابوال�?ضل

ازل مدح تو را گ�?ته خدايت يا ابوال�?ضل

اى كه خورشيد لقايت كرده عالم را منوّر

ذرّه كى بتوان كند وص�? ثنايت يا ابوال�?ضل

مصط�?ى را جان نثارى مرتضى را يادگارى

جان من جان جهان بادا �?دايت يا ابوال�?ضل

                                                                                                        شاعر؟؟؟

�?رزند على حيدر كرار ابوال�?ضل

و ز حلم و ادب سَرْوَر�? اخيار ابوال�?ضل

اى ماه بنى هاشم و مصداق �?توت

گشتى پدر �?ضل به ادوار، ابوال�?ضل

از همت و ايمان و �?داكارى ، و اخلاص

دارى تو نشان همه احرار، ابوال�?ضل

از بهر برادر، چو على بهر پيمبر

اى حامى حق ، در همه ر�?تار، ابوال�?ضل

در دست بلا خيز تو هر خصم هر آسان

و زهيبت تو لرزه بر اشرار، ابوال�?ضل

پشت سپه حق و عدالت ز تو شد گرم

از بهر حسين ياور و غمخوار، ابوال�?ضل

اى دشمن بيداد و طر�?دار عدالت

اى همچو على در همه كردار، ابوال�?ضل

تو باب حسينى ، به همه باب�? حوائج

بنما نظرى سوى من زار، ابوال�?ضل

شاعر؟؟؟

جمال حق ز سر تاپاست عباس

به يكتايى قسم ، يكتاست عباس (ع )

شب عشاق را تا صبح محشر

چراغ روشن دلهاست عباس (ع )

خدا داند كه از روز حوادث

امام خويش را مى خواست عباس (ع )

اگر چه زاده ام البنين است

وليكن مادرش زهراست عباس (ع )

بنازم غيرت و عشق و و�?ا را

از آن دم علقمه تنهاست عباس (ع )

كه در دنيا ب�?وَدْ باب الحوائج

ش�?يع عاصيان �?رداست عباس (ع )

                                                                                                           شاعر؟؟؟

دلم هوس كند از مدحت یكی سردار

دو دست عشق به مدحش كند ز طبع مهار

شمارم ازو ص�?اتش یگان یگان گویم

به عقل ناقص و �?هم قصیر و طبع �?تار

اگر چه منقبتش ا ظهر من ا لشمس است

نعات وی شده مشهور بین خرد و كبار

و لیك �?یض وصا�?ش چو بوی مشك و عبیر

زیاد گردد چندانكه می كنی تكرار

شهی كه صولت حیدر ز جبهه ات ظاهر

نمود هیبت اژدر ز نعره ات اظهار

توئی كه اسم تو مرسوم در حجاز و هوازن

توئی كه نام تو معرو�? در بلاد و دیار

نهنگ بحر بلائی و ببر دشت غزائی

بطل كشی و مبارز �?كن هژبر آثار

دم مصا�? یلان از نشست و شصت تو

گراز وش تنه بر هم زند دود  بقطار

�?راز نعره ات ار بگذرد ز دشت و جبل

�?غان ز دیو و دد ید نوا ز كوه و مغار

توئی دلاور نا می سقی تشنه لبان

بروز ط�? حسین را بدی مشیر و مشار

ز بس و�?ا و كمالات و �?ضل مدغم توست

ترا بخواند ابواال�?ضل مؤمن  و ك�?ار

                                                                                      حاج ملا اقاجان زنجانی

تراست باب حوائج لقب از آنكه نر�?ت

ز سائلین تو كس نا ا مید از آن دربار

بروز كرب و بلا بیرقت چو بر پا بود

حریم شه همه روشن ضمیر همچو بهار

چو آ�?تاب جما لت غروب كرد و نمود

برون ز خیمه حرم را چو كوكب شب تار

چو محو شد رخ تو همچو ماه تحت شعاع

بانكسا�? همی ب��د شاه دین رخسار

هد�? ز پیكر تو تیر كین ز قوم دغا

كمان ز پشت حسین و نواز زینب زار

عجب نباشد و هر جا كه لاله شد شید

�?غان بلبل و چوكان غم و ناوك خوار

سكینه از غم تو نا له ها برانگیزد

كه عندلیب شود شرمسار در گلزار

ز بازوان قلم گشته تو ر�?ته رقم

زنند خیمه و خرگاه شاهدین را نار

�?غان ز جور عدو بعد تو پراكنده

شدند اهل حرم همچو كبك در كهسار

ز بانوان حرم ر�?ت بس بغارت زیب

گشود دست تطاول عدوی بد كردار

دلم ز عشق تو خرم �?سرده زین ا�?سون

چو شهد حنظل آمیخته پریش و نزار

بدانم آنكه سلیمان كجا غلام تو هست

بدانجهت شده ران ملخ ز من در كار

وگرنه یوس�? مصری كجا كلا�? كجا

شه تبار كجا وین دو بیت بی مقدار

چو یكدو جرعه ز جام می تو " صهبائی "

بسر كشیده از آنست گشته مست و خمار

                                                                                    حاج ملا اقا جان زنجانی  

مردي كه اهل خيمه را، سيراب مي‌خواست

خود را از تاب تشنگي، بيتاب مي‌خواست

آمد سراغ شط، وليكن تشنه برگشت

مردي كه حتي خصم را، سيراب مي‌خواست

با مشك خالي، امتحان دجله مي‌كرد

دريا تماشا كن كه از شط، آب مي‌خواست!

دشمن از او مي‌خواست تا تسليم گردد

بيعت ز درياي شر�?، مرداب مي‌خواست!

عمري چو او، در خدمت خ�?اش بودن

اين را ، شب از خورشيد عالمتاب مي‌خواست!

در قحط آب، از دست خود هم دست مي‌شست

مردي كه باغ عشق را، شاداب مي‌خواست

ديشب كه شوري در دلم ا�?كنده بودند

طبعم به سوگ عشق، شعري ناب مي‌خواست

                                                                                                        شاعر؟؟؟

مير و علمدار شه كربلا

نور دل حيدر و ام البنين

ماه بنى هاشم و خورشيد حقّ

كوكب رحمت شده دنيا و دين

آنكه شده دست يداللهيش

چون اسدالله برون زآستين

اختر تابنده برج حيا

گوهر رخشنده بحر يقين

باد سحر هردم از اين بوستان

م�?شك بردتح�?ه به صحراى چين

خاك درش راز پى توتيا

حور برد سوى بهشت برين

سرباز اسلامم سردار عاشورا

دستم گره بگشود از كار عاشورا

شاگرد ممتاز دبستان حسينم

با چشم و دست و سر نگهبان حسينم

عمرى بود كز جان ، كردم نگهدارى

تا در رهش امروز، سازم �?داكارى

جان بر ك�? و قربانى جان حسينم

با چشم و دست و سر نگهبان حسينم

لب تشنه آبم امّا نه از دريا

آبى كه نوشاند در كام من زهرا

من جع�?ر طيار ياران حسينم

با چشم و دست و سر نگهبان حسينم

وقتى مرا ديگر بگذشت آب از سر

آب ارچه نوشيدم از دست پيغمبر

شرمنده باز از كام عطشان حسينم

با چشم و دست و سر نگهبان حسينم

من ماه و او خورشيد در چرخ توحيد است

ماهى كه سرگردان در گرد خورشيد است

يك قطره از درياى احسان حسينم

با چشم و دست و سر نگهبان حسينم

�?رقم اگر بشكست شد خاك راه او

دستم اگر ا�?تاد شد بوسه گاه او

سر تا قدم دست بدامان حسينم

با چشم و دست و سر نگهبان حسينم

                                                                                                           شاعر؟؟؟

قبله حاجات كه باب المراد

گشت ملقب ز جهان آ�?رين

خاك ز انوار رخش تابناك

خلد ز ان�?اس خوشش عنبرين

گر بكشد تيغ چو شير خدا

لرزه �?تد بر تن شير عرين

ناموران ج�?سته ز نامش شر�?

تا جوران سوده به خاكش جبين

هر كه بود طالب ديدار حق

گو كه در اين آينه حق را ببين

طر�?ه نسيمش دم روح القدس

�?رش حريمش پر روح الامين

همچو رسا دولت جاويد يا�?ت

هر كه شدازخرمن اوخوشه چين

                                                                                                        شاعر؟؟؟

آمد آن ماه كه خوانند مه انجمنش

جلوه گر نور خدا از رخ پرتو �?كنش

آيت صولت و مردانگى و شرم و وقار

روشن از چهره تابنده و وجه حسنش

ز جوانمردى و سقائى و پرچمدارى

جامه اى دوخته خياط ازل بر بدنش

آنكه آثار حيا جلوه گر از هر نگهش

وانكه ال�?اظ ادب تعبيه در هر سخنش

ميوه باغ ولايت به سخن لب چو گشود

هم �?لك گشت كه تا بوسه زند بر دهنش

كوكب صبح جوانيش نتابيده هنوز

كه شد از خار اجل چاك چو گل پيرهنش

آنچنان تاخت به ميدان شهادت كه �?لك

آ�?رين گ�?ت بر آن بازوى لشكر شكنش

همچو پروانه دلباخته از شوق وصال

آنچنان سوخت كه شد بى خبر از خويشتنش

خواست دستش كه رسد زود بدامان وصال

شد جدا زودتر از ساير اعضا ز تنش

كوته از دامنت اى شاه مكن دست (رسا)

از كرم پاك كن از چهره غبار محنش 

                                                                                                              رسا

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.