پرینت 

پدر بیا و ز مقتل تن پسر بردار

پسر نه از دل دریای خون جگر بردار

قسم به جان رقیه حسین می میری

از این شکسته پهلو کمی نظر بردار

نشانه ر�?ته دلت را هزار خنده تیر!

ز اشک ای پدر خم شده سپر بردار

برای آنکه نی�?تد به زیر پای کسی

بیا و جان خودت را ز رهگذر بردار

کسی ز خیمه رسیده که سخت بی تاب است

برای خاطر خواهر زخاک سر بردار

                                                  سید محمد جوادی