گر برانی دوباره ایم باز

تا کنم عشق خویشتن ابراز

به دل خون من مزن آتش

بیشتر قلب من از این مگداز

به مقام بلند و والایت

مرغ دل کی توان کند پرواز

پشت در چون گدای می باشم

در به روی گدای خود کن باز

پی دیدار روی چون ماهت

آمدم من ز راه دور و دراز

گر گل روی دوست می خواهی

تو برو با ج�?ای خار بساز

هست شاها رضایی نوکر تو

بر درت ایستاده همچو ایاز

                                     

شاعر؟؟؟

کی گره از کار من وا می کنی

عاشقت را کی مداوا می کنی

من زهجران تو می میرم بگو

تا به کی مولا تماشا می کنی

کی زپشت پرده می آیی برون

تا به کی امروز و �?ردا می کنی

عشقت آخرسر به سودایی کشید

عاشق خود را تو رسوا می کنی

خاک پایت سرمه چشم من است

چشم من را کی تو بینا می کنی

یک نگاهی پشت دیوارت نما

عاشقی دلداده پیدا می کنی

انتظارت می کشد آخر مرا

روز وصلت را مهیا می کنی

چند بنشینم سر راهت بگو

تا به کی با من مدارا می کنی

تا به کی بر گو(رضایی)خویش را

واله و رسوا و شیدا می کنی

                                                    

شاعر ؟؟؟

جمال طلعتت زیباست ای دوست

شگوه بیعتت زیباست ای دوست

هوای دولت منصور دارم

ظهور دولتت زیباست ای دوست

�?دای خلق و خوی مهربانت

بقربان عروج عاشقانت

چه زیبا بود ای دلبر که من هم

در این ره می شدم از کشتگانت

لگاهی کن به قربان نگاهت

گدا بنشسته ای سلطان به راهت

کند احیا مرا اکسیر عشقت

جوانی می کنم با سوز آهت

ز پا ا�?تاده ام ای رودم ای رود

جدا ا�?تاده ام ای رودم ای رود

خدایی کن مرا تا با تو باشم

کجا ا�?تاده ام ای رودم ای رود

چه تنها مانده ام ای داد بیداد

به غمها مانده ام ای داد بیداد

هوای خیمه ات دارم عزیزم

چه رسوا مانده ام ای داد بیداد

                                                    

شاعر؟؟؟

تک سوار حجاز ادرکنی

ای مرا چاه ساز ادرکنی

قبله عشق و  کعبه امّید

روح سوز و گداز ادرکنی

دین من یک کرشمه از تو بود

نیت هر نماز ادرکنی

تو امام نیازمندانی

ای مسیحای ناز ادرکنی

هر چه دارم تصدق سر توست

ای زما بی نیاز ادرکنی

کربلا هست چشم بر راهت

ای شه یکه تاز ادرکنی

کی شود صبح جمعه پنجره ها

روی به سوی تو باز ادرکنی

دل مهیای غارت است بیا

آرزویم زیارت است بیا

                       

شاعر؟؟؟

کو آتشی که شعله زند بر وجود من

کو شعله ای که اب کند تار و پود من

دل سوزد از شراره بی اعتناییت

جانا عنایتی بنما بر وجود من

پیشانی ام به نقش و نگارت مزین است

نازت کشیده عکس نیاز سجود من

گر سینه چاک دوست بدانم که دل خطاست

عشق عزیز یار کجا و حدود من

آن یار دلنواز اگر هم مرا زند

بر او سلام و حمد و ثنا و درود من

ای مهر روح پرور تو مانع سقوط

ای نام دلربای تو ذکر صعود من

یارا نثار محضر پاک تو خون من

جانا �?دای غشق تو بود و نبود من

از ذره هم ذلیل ترم در حریم تو

نور ولایت است است دلیل نمود من

مهر علی و آل ضمیمه اگر نبود

دیگر بها نداشت قیام  و قعود من

با نامه سیاه مرا رو سپید کن

باشد دعای سبز �?رج چون سرود من

               

سید محمد میر هاشمی

خداوندا چرا روزم سیاه است

چرا تا صبح چشمانم به راه است

چرا نومید می باشم خدایا

کخ نومیدی خودش جرم و گناه است

چرا تاریک گشته روزگارم

چرا عالم به پیش من سیاه است

چرا پنهان زچشم خلق گشته

کسی که بر جهان پشت و پناه است

به هرجا می روم ره بسته بینم

چرا بسته به رویم شاهراه است

برای ر�?تن در خانه او

چرا مانع زمن جند و سپاه است

چرا حکم خدا اجرا نگردد

چرا بسته به رویم دادگاه است

خداوندا چرا مهدی نیامد

که او هم دادرس هم دادخواه است

رضایی سوخته از هجر رویش

دو چشم اشکبار او گواه است

                   شاعر؟؟؟

نظری کن که زجا برخیزم

من ا�?تاده زپا بر خیرم

بشنوم مژده دیدار تو را

گر من از باد صبا بر خیزم

بهر دیدار تو ای شاه بیا

من مسکین گدا بر خیزم

تا بر آورده شود حاجت نو

سحر از بهر دعا بر خیزم

بشنوم زآمدنت گر خبری

بی مهابا به خدا بر خیزم

پشت در منتظردیدارم

برون از خانه بیا برخیزم

                                                           شاعر؟؟؟

 آن قدر نالیده ام ا�?تاده ام من از ن�?س

سوختم اتش گر�?تم زود �?ریادم برس

در ضمیر من نمی گنجد به جز عشق نگار

جا ندارد غیر تو در قلب زارم هیچ کس

انقدر نالیده ام از هجر تو من روز و شب

عاقبت بیمار گردیدم �?تادم از ن�?س

هیچ میدانی که هستم با چه هستم در وجو��

من همان مرغ گر�?تارم �?تاده در ق�?س

باز کن در را که ایم من میان خانه ات

گو نگردد مانعم ای دوست مأمور و عسس

کاروان ر�?ته است و من مانده عقب از کاروان

بی خبر من مانده ام ناید به جز بانگ جرس

تا که جان دارد (رضایی) از پی این قا�?له

می دود هر روز وشب دنبال آن اسب و �?رس

                                                                             

شاعر؟؟؟

دیدن روی تو آسوده میسر نشود

این عطا بر من آلوده مقدر نشود

ادبم رنگ ریا دارد و بی اخلاصم

عملم همقدم امر تو دلبر نشود

کار خود می کنم و با تو ندارم کاری

چشمم از رنج �?راق تو دگر تر نشود

یک به یک می رود از ک�? نعمات ای ا�?سوس

مددی حال من غمزده بد تر نشود

اثر هیئت اربا بود بیداری

وای بر آن که از این �?یض معطر نشود

هرکسی سوی ظهور تو قدم بردارد

دلش از ظلمت ایام مکدر نشود

گرچه نالایقم اما تو مرا می خواهی

این کرم جز ز سوی چشم تو باور نشود

                                                                      

  جواد حیدری

من شکسته سبو را به میخوران برسان

کبوتر حرمت را به آشیان برسان

از آن س�?ر که به سوی تو شد به جا ماندم

غریب�? مانده به ره را به کاروان برسان

چه می شود که زبان دل ترا �?همم

مرا به شأن پر از �?سض همزبان برسان

مرا به دست کریمت که دست �?اطمه است

به خاک بوسی یک قبر بی نشان برسان

به لط�? چشم کبودی به نگاه نما

مقام خاک نشین را به آسمان برسان

تمام نیت زهرا که چهره نیلی شد

هر آنچه هسن حبیبم مرا به آن برسان

                                                                          

جواد حیدری

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.