اين مثنوى از مثنويهاى بهشت است

اين بيتها ابيات عشق و سرنوشت است

اين شعر از اشعار نغز راز دلهاست

اين شاهكار عشق و چاره ساز دلهاست

اينك دل شاعر ز رازى بيقرار است

آغاز �?صل عاشقى از اين قرار است

ياران خطابم با شما مى�?خوارگان است

اين رازها دور از همه دلمردگان است

اينك سخن از جام اسرار الستى است

بحث از عجايب خلقت بازار هستى است

صحبت سر عشق است و معشوق است و عاشق

آن عاشق صادق كه شد بر عشق لايق

آندم كه بحث عشق اول بار شد طرح

آموزگار عشق ميداد عشق را شرح

آندم كه معشوق عرضه در بازار غم شد

عشاق در نازلترين ارقام كم شد

آن باده گردان سراى جاودانى

مى�?گشت در عرش و نمى�?جست عاشقانى

بر هر كه مى�?زد سنجش جام محك را

پيدا نمى�?كرد عاشق معشوق�? تك را

كون و مكان را سربسر دلدار گرديد

بسيار در هستى پى يك يار گرديد

تا اينكه در اثناء دور كائناتش

اين عشق يكجا شعله ور مى�?شد چو آتش

از بين مخلوقات تنها يك بشر بود

وان سومين معصوم از اثنى عشر بود

كز آ�?رينش آ�?رين بگر�?ت از عشق

مى اولين و آخرين بگر�?ت از عشق

او زاده حيدر اميرالمومنين بود

نور دل زهرا و ختم�?المرسلين بود

�?رزند اسماعيل بود آن عشق پيشه

از نسل ابراهيم بود آن مرد بيشه

او كز مى قالوابلى قلبش جلى بود

خون خدا يعنى حسين�?ابن على بود

چون عشق بر او عرضه شد اقبال مى�?كرد

او بى درنگ از عشق استقبال مى�?كرد

چون باز گ�?تند از برايش ماجرا را

برداشت مى بگذاشت هر چون و چرا را

در پاسخ هر پرسشى كز او روا بود

تنها جوابش جمله قالوابلى بود

گ�?تند عشق عاشق كش است او گ�?ت عشق است

عاشق بوقت غم خوش است او گ�?ت عشق است

گ�?تند اين جام�?بلا گ�?تا بنوشم

گ�?تند جان خواهد بها گ�?تا �?روشم

گ�?تند اين تيغ است و جان گ�?تا شنيدم

عشق است د�?رّى بس گران گ�?تا خريدم

گ�?تند بينى صد ج�?ا گ�?تا چه بهتر

گردى ذبيحاً بالق�?ا گ�?تا چه خوشتر

گ�?تند تنها مى�?شوى گ�?تا غمى نيست

درياى غمها مى�?شوى گ�?تا غمى نيست

گ�?تند مى�?گردى غريب او گ�?ت به به

بى ط�?ل و سقا و حبيب او گ�?ت به به

گ�?تند پر خون مى�?شوى گ�?تا رضايم

از كعبه بيرون مى�?شوى گ�?تا رضايم

گ�?تند بى رحم است عدو گ�?تا چه باك است

گ�?تند تيغ است و گلو گ�?تا چه باك است

گ�?تند گردى سرجدا گ�?تا چه خوب است

بر نى تو را خواهد خدا گ�?تا چه خوب است

گ�?تند دارى راه دور او گ�?ت غم نيست

جايت شود كنج تنور او گ�?ت غم نيست

گ�?تند آن وادى است ط�? گ�?تا چه مشكل

خشك است و بى آب و عل�? گ�?تا چه مشكل

گ�?تند باشد پر عطش گ�?تا بدانم

پاى سه ساله پر ز خش  گ�?تا بدانم

گ�?تند چوب است و لبت گ�?تا چه زيبا

گردد اسيرت زينبت گ�?تا چه زيبا

گ�?تند بگذر از پسر گ�?تا گذشتم

وز پاره قلب و جگر گ�?تا گذشتم

گ�?تند شش ماهه بده گ�?تا كه دادم

هستيت الساعة بده گ�?تا كه دادم

گ�?تند مرگت طالبى �?رمود آرى

با شدت  تشنه لبى �?رمود  آرى

گ�?تش مبين جان و جهان گ�?تا اطاعت

بايد هم اين سوزى هم آن گ�?تا اطاعت

گ�?تند پس آزاده�?اى؟ گ�?تاكه هستم

بر عشق حق دلداده�?اى؟ گ�?تاكه هستم

گ�?تند تو پيغمبرى �?رمود هرگز

گ�?تند آيا حيدرى �?رمود هرگز

گ�?تند پس نامت بگو گ�?تا حسينم

گ�?تند اصحاب تو كو گ�?تا دو عينم

گ�?تند بر چه كشته�?اى گ�?تا كه بر اشك

گ�?تند گريان از چه�?اى گ�?تا به يك مشك

گ�?تش علمدار تو كيست او گ�?ت عباس

سقا و سالار تو كيست او گ�?ت عباس

گ�?تند غمخوار تو كيست او گ�?ت زينب

بعد از تو سالار تو كيست او گ�?ت زينب

گ�?تند �?رزند كه�?اى گ�?تا پيمبر

گ�?تند از نسل كه گ�?ت زهرا و حيدر

گ�?تند خوش رخشيده�?اى گ�?تا منم نور

غم را چه خوش بگزيده�?اى �?رمود منظور

گ�?تند دشوار است غم گ�?تا جميل است

دشمن �?راوان يار كم گ�?تا جميل است

گ�?تند گو تا غم رود گ�?تا چه حاجت

تا هر كست �?رمان برد گ�?تا چه حاجت

گ�?تند برگرد از رهت �?رمود هيهات

هر كوى گردد درگهت �?رمود هيهات

گ�?تند حاجاتت بگو گ�?تا هو الحق

ذكر مناجاتت بگو گ�?تا هو الحق

آخر ملائك باز ماندند از سوالات

او عشق را هم خسته كرد از اين مناجات

در پاسخ هر پرسش  و �?رمان و هر پيك

گ�?تا به هل من ناصر�?اَللَّه لبيك

لبيك لبيك اى سروش باده نوشان

لبيك اى باده �?روش مى�?�?روشان

خوش باده گردانى كن اى ساقى رحمت

آنجا عطش غم نيست اينجا هست محنت

وقت است تا اسرار خلقت �?اش گردد

با خون سرخم عاشقى كنكاش گردد

من آن مسلمانم كه تسليم ولايم

سلطان عشقم من خداى كربلايم

آن جرعه نوشم كز غمت اعجاز دارم

خواهم�?كه عشقم را به تو ابراز دارم

داغ مسلمانى به زير پوست دارم

اسلام را با داغهايش دوست دارم

من شاهكار خلقت سالار عشقم

هم داستان با عشق بانوى دمشقم

اى اهل عالم من حسين سر جدايم

در انتظار ذكر لبيك شمايم

هر كس حسينى زندگى خواهد نمايد

با جان خدا را بندگى بايد نمايد

ميلاد من ميلاد عشق است و قيام است

هركس بود عاشق حسين او را امام است

آماده اقدام باشيد اى محبان

تاثبت سازم نامتان جزء شهيدان

                                                                                                          شاعر؟؟؟

منكه هستم سائلى بر خوان انعام شما

از ازل شيرين شده كام من از نام شما

اينكه من ديوانه باشم آن هم از عشق خدا

بوده در آغاز خلقت ح�?سن اقدام شما

گر شكسته بال مى�?خواهى بيا بنگر مرا

�?طرسى بشكسته پر هستم سر بام شما

اى كه گ�?تى آب كم جو تشنگى آور به دست

اى كه مى�?ريزد عطش از باده جام شما

تشنگى خواهم من امشب اى خداى�?تشنگى

تا كه جان خود �?دا سازم براى تشنگى

بى سرو سامان شدم تا كه تو سامانم دهى

كا�?ر محضم من امشب تا كه ايمانم دهى

بى سوادم بهره از قرآن ندارم ذره�?اى

آمدم اى روح قرآن �?هم قرآنم دهى

زنده جاويد گردد هر كه باشد كشته�?ات

دوست دارم تا بميرم از دمت جانم دهى

�?طرسم، حرّم، گنه كارم، پشيمانم حسين

آمدم تا طعم شيرينى ز گ�?تارم دهى

احتياج من ندارد انتها اى ذوالكرم

مى�?برم نام تو را تا كه شود اينجا حرم

اى كه هستى محور حبّ و ولاى اهل بيت

عشق تو ما را نموده مبتلاى اهل بيت

بى تو نامى از خدا هم در ميان ما نبود

بى تو مى�?ا�?تاد از رونق صداى اهل بيت

اى كه مردانه دل از پروردگارت برده�?اى

نيست عاشق بر تو مانند خداى اهل بيت

تا كه نامت مى�?شود جارى به لبها يا حسين

جمع ما گيرد دگر حال و هواى اهل بيت

گر نبودى اسم غ�?ّار خدا معنا نداشت

ع�?و و رحمت�?در ميان �?هر دوعالم جا نداشت

شد مدينه كربلا تا كه به دنيا آمدى

مادرت شد مبتلا تا كه به دنيا آمدى

مصط�?ى شد بوسه چين از حنجر وحلقوم�?تو

چشمها شد پر بكا وقتى به دنيا آمدى

گ�?ت اين ط�?ل�?ازمن�?است�?ومن�?ازاويم�?بين�?جمع

رازها شد بر ملا وقتى به دنيا آمدى

بهترين معناى رحمان و رحيم امشب بود

مى�?دهد عيدى خدا وقتى به دنيا آمدى

عيد ع�?و و رحمت آمد عيد غ�?ران آمده

ذكر تسبيح ملك زين پس «حسين جان»آمده

رمز صبر انبياء عشق تو بوده يا حسين

نام تو صاحبدلان را دل ربوده يا حسين

ميهمانى خدا گر خاص مى�?شد بر رسل

حق پذيرايى به روضه مى�?نموده يا حسين

اولين بارى كه باب توبه واشد در جهان

نام زيباى تو اين در راه گشوده يا حسين

هر كه را حق از براى بندگى كرده جدا

نام تو بر قلب و جان او سروده يا حسين

جز سعادت نيست عاشق بر ر�?خ ماهت شدن

جز شهادت نيست راه خاك درگاهت شدن

حق آن لحظه كه بوسيده پيمبر حنجرت

حق آن شورى كه ا�?تاده به قلب مادرت

حق بابايت على و گريه مردانه�?اش

حق آن جمعى كه گرديده سراسر مضطرت

حق جبريل و سلامى كه ز ��الا آورد

حق �?طرس آن دخيل گاهوار اطهرت

حق آن شيرى كه از كام پيمبر خورده�?اى

حق اسمى كه تو را گشته نصيب از داورت

يك گره بر دل بزن تا صد گره را واكنى

زشتى ما را به زيبايى خود زيبا كنى

                                                                                                           شاعر؟؟؟

  بادها عطر خوش سيب�? تنش را بردند

زخمها لاله باغ بدنش را بردند

نيزه�?ها بر عطشش قهقهه سر مى�?دادند

خنده�?ها خطبه گرم دهنش را بردند

اين عطش يوس�? معصوم كدامين مصر است

كه روى نيزه بوى پيرهنش را بردند

تا كه معلوم نگردد ز كجا مى�?آيد

اهل صحراى تجرّد ك�?نش را بردند

دشنه�?ها دوروبر پيكر او حلقه زدند

حلقه�?ها نقش عقيق يمنش را بردند

چهره�?ها يا همه زردند وَ يا نيلى رنگ

شعله�?ها سبزى رنگ چمنش را بردند

بت پرستان ز هراس تبر ا��راهيم

جمع گشته تبر بت شكنش را بردند

بادها سينه زنان زودتر از خواهر او

تا مدينه خبر سوختنش را بردند

يوس�?، آهسته بگوئيد نميرد يعقوب

گرگها زوزه كشان پيرهنش را بردند

                                                                                                          شاعر؟؟؟

كجاست كعبه اگر مسجدالحرام تويي تو

قسم به كرببلا حج من تمام تويي تو

همه نمازي و ن�?�?يت ، ق�?�?يام توست ق�?�?يامت

شه�?�?يد ظهر تشهد تو�?�?ي�?�?ي ، سلام تويي تو

سر بر�?�?يده و آيات ب�?�?ينات ؟ چه حالی !

يقين كه ركن �?�?يماني تو�?�?ي�?�?ي ، مقام تويي تو

به سعي سجده به گودال قتلگاه تو ر�?تم

نه سر برآورم از سجده تا امام تويي تو

تو بيت اولي و كربلاست اول ب�?�?يتم

تو بيت آخر�?�?ي و آخر كلام تويي تو

                                                                                                           شاعر؟؟؟

مانده بودم غيرت حيدر به �?ريادم رسيد

در وداعي تلخ پيغمبر به �?ريادم رسيد

طاقتم را خواهش اكبر در آن ظهر عطش

برده بود از دست انگشتر به �?ريادم رسيد

انتخابي سخت حالم را پريشان كرده بود

شور ميدان داري اكبر به �?ريادم رسيد

تا بكوبم پرچم �?رياد را بر بام ماه

كودك شش ماهه ام اصغر به �?ريادم رسيد

تا بماند جاودان در خاك اين �?رياد سرخ

خيمه آتش گشت و خاكستر به �?ريادم رسيد

جبرئيل آمد بخوان، قرآن بخوان، بي سر بخوان

سبزي از نيزار ديدم سر به �?ريادم رسيد

نيزه ها و تيرها و تيغ ها كاري نكرد

تشنه بودم وصل را خنجر به �?ريادم رسيد

                                                                                                         شاعر؟؟؟

نازم به شهر يثرب و اب و هوايش

به به به خاك مشك بيز و جان�?زايش

شهرى كه نامش شهره ا�?اق گشته

خاكى كه دلها مى زند پر در هوايش

شهرى كه با آغوش باز و سر�?رازى

شد بوسه گاه پاى ختم الانبيايش

در اينچنين شهرى كه خاك پاك انرا

روح الامين بر ديده كرده تو تيايش

آمد بدنيا آنكه تا روز قيامت

قد قامت ما هست باقى از بقايش

آمد بدنيا آنكه حق در عالم زر

خشنود شد از گ�?تن قالوا بلايش

آمد بدنيا آنكه با مادر سخن گ�?ت

قبل از ولادت از قيام كربلايش

آمد بدنيا آنكه ختم الانبيا گ�?ت

او از من است و من از او جانم �?دايش

آمد بدنيا سينه چاك سنگر عشق

خون خدائى كه خدا شد خون بهايش

ادم به جنت مى زند از عشق او دم

سيلاب خون از ديده مى ريزد برايش

سعى ص�?ا و مروه مى گردد �?راموش

از لذت جان پرور سعى ص�?ايش

گ�?ته است ختم المرسلين �?لك نجاتش

بهر هدايت خوانده مصباح الهدايش

هيهات من الذله اش سر خط عزت

پيغام حق الدوله اش شرط ولايش

در خط تسليم و رضا بود و نبودش

مرضى ذات حق بود جلب رضايش

ارزد به كل ماسورا يك تار مويش

خوانم سواى ما سوا در ماسوايش

گردد قيامت قائم از شور قيامش

بهر ش�?اعت كردن روز جزايش

از خون او شد مزرع دين ابيارى

باشد به جا خوانى اگر خون خدايش

از نهضت او كاخ ذلت زيرو رو شد

وز همت او يا�?ت قرآن محتوايش

ا�?لاكيان دردى كشان چشم مستش

لاهوتيان جان بر ك�? جام بلايش

ناسوتيان سوداگر بازار گرمش

عاشوريان روزى خور خوان عطايش

آمد حسينى كز شكوه انقلابش

هستى بود پاينده در زير لوايش

آمد حسينى تا به ناى بينوايآن

برگ و نوا بخشد نواى نينوايش

آمد حسينى تا زند ژوليده از دل

صبح و مساء پر در هواى كربلايش

                                                                                                           شاعر؟؟؟

ميلاد مسعود حسين

شاهنشه خوبان رسيد

از بارگاه كبريا

آمد ندا جان رسيد

جنت بخود زيور گر�?ت

طوبى ثمر از سر گر�?ت

خوش جلوه ديگر گر�?ت

ان م�?خر ايمان رسيد

ميلاد مسعود حسين

شاهنشه خوبان رسيد

حوران به جنت نغمه خوان

در ص�? ستاده ك�? زنان

هر يك سرودى اين بيان

آن معدن احسان رسيد

بسته ملائك ص�? به ص�?

آماده پرچم به ك�?

جمله به شادى و شع�?

چون والى امكان رسيد

ميلاد مسعود حسين

شاهنشه خوبان رسيد

بهر نظاره قدسيان

زينت گر�?ته آسمان

آمد ندا بر خاكيان

آن رحمت رحمان رسيد

از مرا رب العالمين

جبرئيل آمد بر زمين

در نزد ختم المرسلين

خوش تهنيت گويان رسيد

ميلاد مسعود حسين

شاهنشه خوبان رسيد

ان ميوه باغ رسول

پور على ، جان بتول

بر دامن مادر نزول

در سوم شعبان رسيد

آمد نگار نازنين

شمس هدى ماء معين

شادى مقدم قرين

ان دلبر جآنان رسيد

                                                                                                         شاعر؟؟؟

خورشيد عالم آرا (2)

با هاله غم آمد (3)

ياد آور شهيدان (2)

ماه محرم آمد (3)

اى خاتم امامت ،...

ماهى كه گردد از عرش (2)

نداى حق شنيده (3)

سرها شود بريده (2)

تن ها به خون تپيده (3)

اى خاتم امامت ،...

ماهى كه دست عباس (2)

گردد جدا ز پيكر (3)

اط�?ال ، تشنه آب (2)

سقاى به خون شناور (3)

اى خاتم امامت ،...

ماهى كه نجل زهرا (2)

جان را به ك�? گر�?ته (3)

بر امت پيمبر (2)

خط شر�? گر�?ته (3)

اى خاتم امامت ،...

در راه آئين حق (2)

زينب شود گر�?تار (3)

مسلم براى خدا

سر را بداده بردار (3)

اى خاتم امامت ،...

                                                                                                         شاعر؟؟؟

با قلب بشر، مونس و دمساز حسين است

در خلوت دل محرم و همراز، حسين است

زهرا و على هر دو چو درياى گهربار

خلقت صد�? است و گهر راز، حسين است

آن عاشق �?رزانه و معشوق دو عالم

بر طاق �?لك غلغله انداز، حسين است

هر آيتى از جانب حق معجزه اى بود

آن آيه كه هر دم كند اعجاز، حسين ��ست

راهى كه بشر را به خداوند رساند

عشق است و در اين �?اصله پل ساز، حسين است

ماهى كه به هر كلبه تاريك بتابد

شاهى كه به سائل نكند ناز، حسين است

                                                                                                         شاعر؟؟؟

روز خونينى كه شورش در �?ضا ا�?تاده بود

كو�?ه در وحشت زخونين ماجرا ا�?تاده بود

در دل امواج حيرت زير رگبار بلا

كشتى بى بادبان بى ناخدا ا�?تاده بود

ميزبانان در پناه ساحلى دور از خطر

ميهمان در بحر خون بى آشنا ا�?تاده بود

نائب �?رزند زهرا نو گل باغ عقيل

دستگير مردمى دور از و�?ا ا�?تاده بود

در ميان اولين دشت مناى شاه عشق

اولين قربانى راه خدا ا�?تاده بود

در كنار كاخ حمراء پيش چشم مرد و زن

پيكر مجروح مسلم مسلم سر جدا ا�?تاده بود

در جدال حق و باطل آن دلير جان �?دا

آنقدر ايستاده بودى تا ز پا ا�?تاده بود

در دم آخر سرشك حسرتش بودى روان

چون بياد كاروان كربلا ا�?تاده بود

                                                                                                           شاعر؟؟؟

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.