هر کسی در پی گم گشته ی ما می گردد

دل جدا می رود و دیده جدا می گردد

بر سر راه چو �?طرس به حریم کرمش

دل هر جائی ما در همه جا می گردد

بر لب تشنه او موج زند اب بقا

خضر هم در پی این آب بقا می گردد

ای گل گلشن این عالم ایجاد حسین

خلق را رحمت تو عقده گشا می گردد

به دعای عر�?اتت که چو لب باز کنی

خار و خاشاک همی دست دعا می گردد

ای کریمی که ز سرشاری بحر کرمت

پیک جود تو به دنبال گدا می گردد

دل که بر سلطنت کون ومکان راضی نیست

به غبار سر کوی تو رضا می گردد

باده نوشان همه را مژده که از میلادت

در میخانه احسان تو وا می گردد

                                                                

سید رضا مؤید

دلی که سوخت زغم شمع مح�?لش سازند

به هم نشینی پروانه نائلش سازند

دل شکسته بباید که ظر�? غم گردد

کسی که درد ندارد چه با دلش سازند

کسی که شکر کند در مسیر سختی ها

رسد به آنچه که حلال مشکل اش سازند

خوشا حیای جئانی که چشم می بندد

اگر به آینه رویان مقابلش سازند

حسین ای که به کوی تو عرش سجده برد

خوشا کسی که در این کوچه سائلش سازند

گدائی سر کوی تو کار هر کس نیست

مگر کسی که بسوزند و قابلش سازند

مس وجود محبت همین نه زر نشود

که در شراره عشق تو کاملش سازند

ولایت تو امان نامه همیشگی است

نه ص�?حه ایست که با مرگ باطلش سازند

هنوز خاک مؤید زاشک نمناک است

 زبعد مرگ اگر کوزه از گلش سازند

                                                

سید رضا مؤید

گوش �?لک حلقه کش یا حسین(ع)
چشم ملک خیره به مولا حسین(ع)
هر که به امروز کند یاد او
می شودش شا�?ع �?ردا حسین(ع)
ارزش خورشید به تنهایی است
گوی شر�? لایق تنها حسین(ع)
دجله ز شرمندگی اش آب شد
پیش زلال دل دریا حسین(ع)
تا به ابد نیزه کند ا�?تخار
چون زده بوسه سر آقا حسین(ع)
اهل حرم بادیه پیما کند
هر که نباشد دل او با حسین(ع)
ز آتش دوزخ دل "دلجو" رهاست
چون که لبش پر شده از وا حسین(ع)

                                                                                

حسین مهر آذین

عرش می لرزيد وقتی خاک می شد بسترت
آسمان واکرد چتری از محبت بر سرت
حنجر جبريل هم با نام تو تطهير شد
تا رسيد آن تيغ بی شرم و حيا بر حنجرت
نخلهای تشنه از تنهايی ات خم می شدند
تا شنيدند از لبانت ربنای آخرت
ای همه مظلوميت ، سيمرغ قا�? عاشقی!
رنگ غربت داشت از روز ازل بال و پرت
در دل رود �?رات از ماهيان بايد شنيد
مرثيه بر آن گلوی تشنه ی از خون ترت
ای خدای زخمهای آشنا و ناگزير
وحی تو شد "هل من ..." و يک قا�?له پيغمبرت
کو�?ه کو�?ه شرمساری مانده در تاريخ و باز
کربلا در کربلا ماييم و زخم پيکرت!

                                                                           

سید حبیب حبیب پور

الا خورشيد عالمتاب ،ارباب

قرار هر دل بي‌تاب، ارباب

نه تنها من که ديدم آ�?رينش

تو را مي‌خواندت ارباب، ارباب

به هر ابري که ا�?تد چشم مستت

از او بارد شراب ناب، ارباب

تو آن بودي که هر شب در بر تو

گدايي مي‌کند مهتاب ،ارباب

من آن در را که غير از او دري نيست

کنم با قلب دق‌الباب، ارباب

بياد چشم تو بيمارم امشب

طبيبا بر سرم بشتاب، ارباب

اگرچه ريزه خوارم بازگويم

بيا امشب مرا درياب ،ارباب

به بيداري اگر قابل نباشم

مرا امشب بيا در خواب، ارباب

چو شمعي در هواي کربلايت

دلم شد قطره قطره آب، ارباب

ز چشمانم از اين چشم انتظاري

چکد هم اشک هم خوناب، ارباب

                                                                           

حاج حيدر توكلي

ای شه غرق به خون من به �?دای سر تو

جان مادر به �?دای تو و چشم تر تو

جای مهمان نشنیدست و کسی کنج تنور

مطبخ خولی دون گشته چرا بستر تو

از پی دیدنت ای شه زگلستان بهشت

تا تنور آمده با آه و �?غان مادر تو

آخر ای خسرو مظلوم و گناه تو چه بود

که لب تشنه بریدند و سر از پیکر تو

ساربان کرد و جدا دست تو ای دست خدا

بجدل انگشت برید از پی انگشتر تو

سرت اینجا و تن پاک و تو در کربلا

به سرت گریه کنم یا به تن اطهر تو

ای شه تشنه چرا بی کس و تنها شده ای

گوچه شد قاسم ناشاد و علی اکبر تو

گیسوانی که زدم شانه به صد ناز ونیاز

غرق خون کرد چرا قاتل بد اختر تو

من که از بهر تو این گونه پریشان شده ام

وای و بر حال دل خواهر غم پرور تو

ای دریغا تو شدی کشته کشته و باشد به وطن

چشم وبر راه تو صغرای حزین دختر تو

                                                                       

شاعر؟؟؟

باز طو�?انی شده دریای دل

موج سر بر ساحل غم میزند

باز هم خورشید رنگ خون گر�?ت

بر زمین نقشی ز ماتم میزند

باز جام دیده ها لبریز شد

باز زخم سینه ها سر باز کرد

در میان ناله و اندوه و اشک

حنجرم �?ریادها آغاز کرد

می نویسم شرح این غم نامه را

داستان مشک و اشک و تیر را

می نویسم از سری کز عشق دوست

کرد حیران تیغه شمشیر را

گوئیا با آن همه بیگانگی

آب هم با تشنگان بیگانه بود

در میان آن همه نامردمی

اشک آب و دیده ها پیمانه بود

تیغ ناپاکان برآمد از نیام

خون پاکی دشت را سیراب کرد

خون خورشید است بر روی زمین

کآسمان تشنه را سیراب کرد

می شود خورشید را انکار کرد؟

زیر سم اسبها در خاک کرد؟

می شود آیا که نقش عشق را

از درون سینه هامان پاک کرد؟

گر نشان عشق را گم کرده ایم

در میان آتش آن خیمه هاست

گر به دنبال حقیقت میرویم

حق همین جا حق به روی نیزه هاست

گریه ها بر حال خود باید کنیم

او که خندان ر�?ت چون آزاد شد

ما سکوت مرگباری کرده ایم

....او برای قرنها �?ریاد شد

بازهم در ماتم روی حسین

باز هم در سوگ آن آلاله ایم

یادتان باشد حیات عشق را

وام دار خون سرخ لاله ایم

                                                                     

بهزادحیدری     

تا ابد جلوه گه حقّ و حقيقت سر�? تست

معنى مكتب ت�?ويض، على اكبر تست

اى حسينى كه تويى مظهر آيات خداى

اين ص�?ت از پدر و جدّ تو در جوهر تست

درس آزادگى عبّاس به عالم آموخت

زآن كه شد مست از آن باده كه در ساغر تست

ط�?ل شش ماهه تبسّم نكند، پس چه كند؟!

آن كه بر مرگ زند خنده على اصغر تست

اى كه در كربوبلا بى كس و ياور گشتى

چشم بگشا و ببين خلق جهان ياور تست

خواهر غمزده ات ديده سرت بر نى و گ�?ت:

آن كه بايد به اسيرى برود خواهر تست

اى حسينى كه به هر كوى عزاى تو به پاست

عاشقان را نظرى در دَم جانپرور تست

خواست «مهران» بزند بوسه سراپاى تو را

ديد هرجا اثر تير ز پا تا سر تست

                                                                                      

احمد مهران

تا ن�?س آید زدل خسته ام

من به در خانه تو بسته ام

تا که در این وادی عشق تو ام

دل به خدا از همه بگسسته ام

با دل بشکسته صدایت کنم

کن نظری بر دل بشکسته ام

هر چه کنم گریه برایت کم است

تا به سر خوان تو بنشسته ام

در کن�? ومهر تو مولا حسین

با ید و بیضای تو وارسته ام

برده زک�? تاب وتوانم حسین

عشق تو آرام دل خسته ام

                                                                   شاعر؟؟؟

قتیل کربلا را دوست دارم

ذبیح بالق�?ا را دوست دارم

من از زوار دشت کربلایم

عزیز مصط�?ی را دوست دارم

قسم بر آب آب کودکانش

شهید نینوا را دوست دارم

اگر چه شیعه خوبی نباشم

گل خیر النساء را دوست دارم

چه خوب است روز عاشورا بمیرم

که من خون خدا را دوست دارم

به والله�? به والله�? به والله

حسین سر جدا را دوست دارم

خدایا قاری قران زینب

به روی نیزه ها را دوست دارم

به حق آخرین �?ریاد مولا

امید خیمه ها را دوست دارم

قسم بر یاس و گلهای شقایق

نسیم کربلا را دوست دارم

شاعر؟؟؟

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.