هرگز گره ام از علمت واشدني نيست

غير از تو كسي در دل من جا شدني نيست

بايد تو به چشمم بدهي اشك وگرنه

اين چشمه خشكيده كه دريا شدني نيست

بايد كه دمي مرثيه خوانت شده باشد

ورنه دم عيسا كه مسيحا شدني نيست

از نوكر بد هم كه بپرسيد بگويد

ارباب به خوبي تو پيدا شدني نيست

                                                                             شاعر؟؟؟
ما سينه زنان رسم جنون باب نموديم

جان و سر خود هديه به ارباب نموديم

از عمق درون ناله و �?رياد نموديم

با سينه زدن زلزله ايجاد نموديم

در حزب على اكبر و در خط حسينيم

ديوانه زنجيرى بين الحرمينيم

دارد همه هستى ما بوى گل ياس

شد رهبر ما عشق خدا حضرت عباس

موسى كه به سيناى ص�?ا ر�?ت ز ما بود

منصور كه بر دار بلا ر�?ت ز ما بود

عيسى كه به بيمار ش�?ا داد زما بود

يحيى كه سر از بهر خدا داد ز ما بود

آرى همه عشاق ز ما بوده و هستند

پيمانه شكستند كه پيمان نشكستند

                                                                    شاعر؟؟؟
اگر از خنجر خونریز لب�? تشنه ببرند سرم را، اگر از تیغ شکا�?ند در این عرصه ی خونین جگرم را، اگر از تیر سه شعبه بدهند آب عوض شیر گل نوثمرم را، اگر از داغ برادر شکند خصم ستمگر کمرم را، اگر از چار طر�? خصم زند برجگرم تیر، اگر آید به سر و کت�? و تنم ضربت شمشیر، اگر از سنگ شود غرقه به خون روی منیرم، اگر آتش عوض آب دهد خصم شریرم، اگر از داغ پسر سوزم و صد بار بمیرم، به خدایی که مرا خواسته با پیکر صدچاک ببیند به تنم زخم دوصد نیزه وشمشیر نشیند، به ستمگر نکنم کرنش و ذلت نپذیرم، اگر آرند به جنگم همه ی اهل زمین را و سما را

انا مظلوم حسین

منم و عهد الستم، نه گسستم نه شکستم، به خدا غیر خدا را نپرستم، به خدا من پسر شیر خدا و پسر �?اطمه هستم، همه ی دار و ندارم همه ه�?تاد و دو یارم به �?دای ره جانان، منم و سرخی رویم، منم و خون گلویم، منم وحنجر عطشان، منم و داغ جوانان، منم و خاک بیابان، منم و س�?م�? ستوران، من و
رگ های بریده، منم و قلب دریده منم وط�?ل صغیرم، منم و کودک شیرم، منم و دخت اسیرم، منم و حیّ قدیرم، منم و زخم �?راوان، منم و آیه ی قرآن، منم و زخم زبان ها، منم و تیغ و سنان ها، همه آیید و ببینید مقام و شر�? و عزت ما را

انا مظلوم حسین

به خدا و به رسول و به علی ابن ابی طالب و زهرای بتول و حسن آن سید ابرار، به ه�?تاد و دو یارم به حبیبم به زهیرم به طرماح و به جون و وهب پاک سرشتم، به جلال و شر�? عابس و عباس و به عثمان و به جع�?ر، به شهیدان عقیل و به خلوص دل عبد اللَّه و قاسم، به علی اکبر و داغش به علی اصغر و خونش به گل یاس مدینه، به رقیه به سکینه، به دل سوخته ی زینب کبرا و دو �?رزند شهیدش، به لب تشنه ی اط�?ال صغیرم، به تن خسته ی سجاد عزیزم، من از این قوم ستمگر نگریزم، نکنم بیعت و با خصم ستمگر بستیزم، من و ذلت، من و تسلیم، من و خواری و خ�?ت، سر من بر سر نی راه خدا پوید و با دوست سخن گوید و گردد هد�? سنگ و خورد چوب، نبینم به خدا غیر خدا را

انا مظلوم حسین

                                          حاج غلامرضا سازگار(میثم)

به ياد كربلا ا�?تاده ام باز

عنان طاقت از ك�? داده ام باز

 به من ماهی نشان دادند آنجا

كه تا امروز مستم از تماشا

دلم پر می زند هرشب به بامش

سلامم می كند دارالسلامش

دل عاشق ز معشوقش جدا نيست

برايم هيچ جايی كربلا نيست

چه مي�?هميد از حال دل من

شنيدن كی بود مانند ديدن

من مجنون جز اين ليلا ندارم

خدايا تاب تا �?ردا ندارم

سر عاشق نوازی داشت يارم

دو روزی پرده را برداشت يارم

قرق كرد او حرم را تا بمانم

كنار تربتش شعری بخوانم

نشانم داد مزد نوكری چيست

خريدار دل شيدای من كيست

تهيدستم ولی گنجينه دارم

حسين تازه ای در سينه دارم

                                                          محمد �?خار زاده

ما در ره عشق نقض پيمان نکنيم

 گر جان طلبد دريغ از جان نکنيم

 دنيا اگر از يزيد لبريز شود

 ما پشت به سالار شهيدان نکنيم

                             

شاعر؟؟؟

***

ای روح نماز بر سجودت سوگند

وی عشق مجسم به وجودت سوگند

آن قصه انگشترو انگشت حسین

بر ما دهد امید به جودت  سوگند

                                           

سید رضا مؤید

***

در پای حسین سر �?شاندن چه خوش است

وز خاک درش بوسه ستاندن چه خوش است

یک روز وضو گر�?تن از آب �?رات

وندر حرمش نماز خواندن چه خوش است

                             

سید رضا مؤید

***

هر کس که حسینیست حقیرش مشمار

در رتبه کبیر است صغیرش مشمار

عنوان گدائی از درش آقائیست

آقاست گدای او �?قیرش مشمار

                                            

سیدرضا مؤید

***

ص�?ا گر�?ته دلم از ص�?ای ثارالله

نوای مرغ دلم در نوای ثارلله

زصبح روز ولادت نه صبح روز ازل

 پریده مرغ دلم در هوای ثارالله

 صباح سوم شعبان به عرش دل پیچید

 بشارت قدمش از خدای ثارالله

 چه خوش بود که دهم جان خویش را هدیه

 به رونمایی رویش برای ثارالله

 سزاست اینکه بریزد خدای عزوجل

 تمام عرش برین را به پای ثارالله

گزا�?ه نبوداگر گویم این سخن که رسول

 بود ز روز ازل مبتلای ثارالله

 بقای دین محمد(ص)بقای نام علیست

 زپرتویی زچراغ هدای ثارالله

 قسم به خالق عالم که جزخدا نتوان

 کند به ص�?حه گیتی ثنای ثارالله

 به وقت صبح قیامت چه خوش بود که نهم

 قدم به روضه رضوان ق�?ای ثارالله

 تمام �?خرمن این است درتمامی عمر

 که خوانده اند مراهم گدای ثارالله

 به پادشاهی در عالمی شر�? دارد

 غلامی سر کوی و سرای ثارالله

 چه خوش بود که ببینم به چشم پر گوهرم

 به دست مهدی زهرا لوای ثارالله

 خداگواست که هستم اسیر سلسله ای

اسیر سلسله کربلای ثارالله

                                                                             

مجید رجبي

سرور آزادگــــان مــــــــــولا حسین 
اختر احمــــد نشان مـــــــولا حسین 
نور چشمــــــان محمـــــــد یا حسین 
جان تو جان محمــــــــــــد یا حسین 
زینت دوش نبـــــی مـــــــولا حسین 
ای تو نور منجلـــی مـــــــولا حسین 
حمله می آری به دشمن چون اســـد 
کور گردد چشم ناپاک از حســــــــد 
این چه طو�?انی ست بر پا مـی کنی 
الله الله که تو غوغـــــا مـــــــی کنی 
ســــرور آزادگـــــان مـــــولا حسین 
اختــــر احمــــــد نشان مــولا حسین 
ای همـــــــــــه دار و ندارم یا حسین 
ای تو عشق گلعــــــــــذارم یا حسین 
در رگت خون علی حیــــــــدر است 
هر کلامت چشمــه ای از کوثر است 
ما همــــــــه مجنون رویت گشته ایم 
واله و شیـــــــــدای رویت گشته ایم

                                    

شاعر؟؟؟

دل به دلبری بستم کو دل از خدا دارد

دیده بر دری داری کان سر عطا دارد

گر چه صاحب آن در صد گدا چو ما دارد

بهر هر یک از آنها برکتی جدا دارد

�?طرس از پر مهدش تا به هم زند بالی

نیست خوان عشاقش از کرامتش خالی

رحمتش وسیع و هست بنده پروری کارش

از همان ط�?ولیت گرم بوده بازارش

کودک و جوان و پیر هر یکی هوادارش

او خودش خریدار هر که شد خریدارش

تا حسین زهرا هست غم به دل نمی ماند

چون خدا به همراه او مرا نمی راند

باد بند قنداقش �?طرسی دهد پرواز

بود روی زیبایش حوری و بهشتی ساز

هر چه می دهد �?رمان هر چه میکند اغاز

گر که می شود تسلیم یا که می کند اعجاز

بندگی کند هر دم در لباس روحانی

چون خدا ازو خواهد سر دهد به آسانی

خ�?لق نیکویش بوی ع�?طر سرمدی دارد

در شجاعت و ح�?دّت ع�?رق احمدی دارد

چون پدر شبانگاهان در عطا یدی دارد

به ز کعبه در غربت ،صحن و مرقدی دارد

کربلای اربابم خود بهشت احباب است

من محبم و جایم در بهشت ارباب است

واکن از سر ای انسان ریسمان ظلمانی

آنچنان که مقدور است آنچه را که بتوانی

باب معر�?ت باز است همچنان که می دانی

حرّ دیگری باید ای اسیر زندانی

با حسین زهرا کن توبه چون ب�?ر�?ش دارد

دل مکَن از ین خانه تا که او چه �?رماید

�?خر عالَم و آدم سرور همه عالم

بضعه تن احمد میوه دل خاتم

م�?هر او کند امضا،توبه!توبه آدم!

بذل و جود او بسته دست م�?عطی حاتم

بنده سرایش را سر�?راز بین و شاد

بنده می خرد گاهی تا کند ورا آزاد

درس دولتش دوری از مرام درباری است

حکم محکمش ن�?ی روح ذ�?لّ و سرباری است

خوی ذلت از بار راه و نهضتش عاری است

سر سپردگی ظلم در نگاه او خواری است

در مذاق او مردن خوشتر از حقارت بود

او و ترس از مردن؟! عاشق شهادت بود

هر که شد هوادارش تا خدا پری واکرد

هر که شد �?نای او در بقا تجلّی کرد

هر که دید رخسارش کو خدا تمنا کرد

هر که ر�?ت از راهش اعتبار پیدا کرد

بایدش بمیری تا وا کند برت جایی

خیمه اش ندارد جا بر مریض سرپایی

عاقبت شهادت رو سوی ان جناب اورد

زانوی �?رات از غم سست گونه آب آورد

چشم شیر خوار از تیر ،در دمار خواب اورد

ساقی از خضاب خون جرعه های ناب آورد

عصر روز عاشورا غصه شعله می ا�?روخت

گ�?تگوی غیرت ر�?ت شرمها در اتش سوخت

                                                                             

شاعر؟؟؟

حب الحسين رشته تحصيلي شماست

دانش سراي عشق و جنون شهر كربلاست

در مبحث حسين شناسي مو�?قيد

موضوع بحث سينه زدن پاي روضه هاست

تا روز محشر مدركتان را نميدهند

برگ قبولي همه در پوشه خداست

پايين كارنامه هر شخص نوشته اند

اين مهر سرخ مهر شهنشاه كربلاست

محشر كنار درب جنان داد ميزنيد

مردم نديده ايد كه آقاي ما كجاست؟

تنها به عشق اوست كه به اينجا رسيده ايم

جنت بدون حضرت ارباب بي ص�?است

ناگاه جبرئيل امين ناله ميزند

آقايتان حسين همان مرد سر جداست

محشر دوباره از غم او سينه ميزنيد

آنجا خدا به خير كند محشري به پاست

                                                                                

 شاعر؟؟؟

باز به جوش آمده دریای عشق

موج زده بهر گهر زای عشق

از دل دریا گهری ساخته

روشن و تابنده و پیراسته

گوهر عشق آمد و عشق آ�?رید

هر دو جهان را به نگاهی خرید

جلوه چو آن مطلع الانوار کرد

جلوه دادار پدیدار کرد

از اثر حسن ص�?ات و مرام

خواند خداوند حسینش به نام

نام حسن بود که تصغیر شد

راز خدا بود که ت�?سیر شد

حسن رخش دید و دل از دست داد

روح الامین بر قدمش سر نهاد

امشب از آن ماه که تابان شود

منطقه وحی چراغان شود

چرخ �?شاند به زمین اشک شوق

موج زنددر دل جبریل ذوق

چونکه رخ از پرده پدید آورد

سجد به خلاق مجید آورد

حمد خدا را به تقدس کند

لط�? به ازادی �?طرس کند

ختم رسل بوسه زند بر رخش

رمز شهادت نگرد در رخش

ای زتو �?طرس شده با احترام

بر تو  و بر روح عظیمت سلام

در دو جهان جز به تو و کردگار

نیست مؤید به  کس امید وار

                                                              

سید رضا مؤید

با سلام و عرض ادب :

دوستان شما میتواتید از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در ارتباط باشید.